İKİNCİ DOĞUM HİKAYEM

Alya’ya bir kardeş geleceğini ve onun abla olacağını öğrendiğimizde dünyalar bizim oldu ☺️ İlk ultrason görüntülerini gördüğümde Alya’ya çok benzettim ama neredeyse ikizini doğuracağımı tahmin edememiştim ☺️ Alya doğduktan birkaç gün sonra rüyamda onun suratını görüp ona Alin diye seslendim. Uyandığımda Arda’ya neden adını Alin koymadık, değiştirsek mi, rüyamda Alin diye sesleniyordum dedim. Tabiki saçmalama dedi 😃 Şimdi anlıyorum ki meğer rüyamda Alin’i görmüşüm ☺️🙏🏻 Kız olduğunu öğrendiğimizde adı da zaten hazırdı ☺️

Doğumun ilkinde olduğu gibi bir aksilik olmazsa yine normal olmasına karar verdik. İlkinde epidural almıştım ama sadece yarım saatlik kısa bir etkisi olduğunu, yine aynı şekilde ağrıları yoğunlukla hissettiğimi yazmıştım. Ah meğer ne yanılmışım! Meğer hissettiğim ağrılar ağrı bile sayılmıyormuş 😄 Bu sefer epidural doktorunun rahatsız olması sebebiyle, benimde nasıl olsa çok da işe yaramamıştı düşüncem ile epiduralsiz normal doğum yaptım.

Doğumun olduğu gecenin sabahı, çocukların odasına duvar kağıdı seçmeye gittim. Gün boyu aşırı halsiz, hatta neredeyse bayılacak gibiydim. Kendimi eve zor attığımı hatırlıyorum. 23 Nisan saat 20:00 civarında hafif bir kanama geldi. Hemen eşyalarımı toplamaya başlayıp Arda’ya gece doğum yapacağımı söyledim. Pek inanmadı 😁 Beklediğimiz tarihten 2 hafta erkendi. Ben yinede panik halde son kalan eşyalarımı toparlayıp kapıya bıraktım. O esnada hafif de olsa suyum gelmeye başladı. Hemen hastaneye koştuk ve doğumhaneye indirildim. Sancılarım henüz başlamamıştı. Açılmam kontrol edildi ve büyük ihtimalle ertesi sabaha doğuracağım ama suyum geldiği için hastanede kalmam gerektiği söylendi. Arda ile doğumhanenin yanındaki odada beklemeye koyulduk. Hem korkuyordum hem de Alin’e kavuşacağım için çok heyecanlıydım. Sancılarım yavaş yavaş gelmeye başladı. Akşam olduğu için doktorum yoktu, onunla da telefon ile irtibata geçip gelişmelerden haberdar ettik. Hemşire ara ara gelip kontrol ediyordu. Birkaç saat içinde sancılarım gitgide artmıştı. Gittikçe yoğunlaşıp sıklaştığı ve neredeyse dayanılmaz hale geldiğinde epidural yapın ne olur diye yalvardığımı hayırlıyorum ☺️

 

İki doğumum sonrasında anladım ki epidural gerçekten doğum anına kadar olan sancıları minimuma indiriyor fakat kötü yanı tam ıkınmaların yaşanması gereken o son bölümde yani doğum anında ıkınmaları hissetmenizi azaltıp bebeğin doğmasını geciktiriyor ve ağrıları daha uzun süre çekmenize sebep oluyor.

Hemşirenin de ertesi gün gelir diye tahmin ettiği Alin, bir anda çabucak gelmeye karar verip artık sancılarımın dayanılmaz olduğu noktada epidural almadığıma pişman olsam da doğum masasına yatırılıp ıkınmaları yaşadığım noktada neredeyse birkaç ıkınmada geldi ☺️ Hatta öyle ki hemşire doktoru arayıp ona hemen gelmesini söyledi ve neredeyse beş dakika içerisinde de doktorumun geldiğini düşünürsek, doktor oturup eldivenini giydikten sonra Alin doktorun ellerindeydi 🙏🏻 İlk doğumumda doğum esnasında o kadar çok zorlanmıştım ki, epiduralsiz doğumda zaten kendiliğinden gelişen ıkınmalar sonucu Alin çok çabuk dünyaya geldi ☺️

Doğumumu neredeyse Arda yaptırdı 😀 Dayanamadığım ve sezeryana alın diye defalarca bağırıp ellerini parçalarken bile başımda bana nefes egzersizleri yaptırmaya çalıştı. Sancıları birlikte bekleyip onun deyimi ile birlikte kovduk. Herkese de Alin’i Arda doğurttu derim 😁

İşte böyle. İki çocuklu maceramız da böylece başlamış oldu. En keyifli kısmı ise sabah Alya’nın uyanıp anneannesi ile birlikte hastaneye gelip Alin’i gördüğü ilk dakikalara ve onun heyecanı ve mutluluğuna şahit olmaktı.

Bebek bekleyen her anne adayına sağlıkla kucaklarına almayı diliyor, hepinizi kucaklıyorum 🤗

Yazı hakkında görüşlerinizi belirtmek istermisiniz?